Aperture یا دیافراگم

در حالیکه Shutter Speed زمان باز و بسته شدن سنسور برای جذب نور را کنترل می کند، Aperture یا دیافراگم میزان نور ورودی را تنظیم می کند. تفاوت این دو در این است که Shutter Speed کنترل کننده زمان و Aperture کنترل کننده میزان نور ورودی به سنسور است.

عدد Aperture را به صورت f/2.5 نشان می دهند که ممکن است به جای 2.5 هر عدد دیگری قرار بگیرد. هر چه این عدد کوچکتر باشد Aperture عریض تر است و در نتیجه نور بیشتری وارد سنسور می شود. در واقع Aperture با مقدار f/2.8 از aperture با مقدار f/29 بزرگ تر است.

یکی از وظایف Aperture کنترل عمق تصویر است. اگر قصد دارید از یک منظره عکس بگیرید باید میزان Aperture را تا حد ممکن کم کنید. یعنی F را تا حد ممکن روی عدد بزرگی مثلا f/22 تنظیم کنید. به این ترتیب دوربین برروی کل منظره فوکوس می کند ولی اگر قصد دارید از چهره یا شی خاصی عکس بگیرید و آن شی یا چهره را از زمینه جدا کنید و در واقع به تصویر عمق بدهید می بایست f را روی عدد کوچکی مانند 2.8 تنظیم کنید.

Shutter Speed

شاتر، دریچه ایی است که مانع ورود نور به دوربین و تابش آن به سنسور می شود زمانی که دکمه Shutter یا همان دکمه ایی که باعث عکس گرفتن می شود را فشار می دهید دریچه شاتر باز و بسته شده و نور به سنسور می تابد و عکس گرفته می شود.

در دوربین های SLR می توانید سرعت باز و بسته شدن شاتر را تنظیم کنید و به این ترتیب مدت زمان نور دهی را کنترل کنید. زمانی که  قصد دارید از یک تصویر متحرک مانند، سوژه های ورزشی عکس بگیرید سرعت شاتر را زیاد می کنید در این حالت نور کمتری نیز جذب سنسور می شود چون شاتر به سرعت باز و بسته شده است و در نتیجه تصویر کمی تاریک می شود. البته این موضوع به تنظیمات Aperture نیز بستگی دارد.

این بدین معناست که برای گرفتن عکس از اشیاء در حال حرکت کار سختی پیش رو دارید اگر سرعت شاتر را به اندازه کافی زیاد انتخاب نکنید شی در حال حرکت بلور و مات به نظر می رسد  همچنین اگر تنظیمات دیافراگم و شاتر را نیز درست تنظیم نکنید تصویرتان تیره می شود. اما با کمی آزمایش، تنظیمات مناسب را بدست خواهید آورد.

Burst Mode

Burst Mode حالتی در دوربین است که در آن، در هر ثانیه چندین عکس پشت سر هم گرفته می شود. دوربین های DSLR در حالت Burst Mode قادرند بیش از 3 عکس در هر ثانیه بگیرند.

دوربین های DSLR گرفتن عکس را تا زمانی که Buffer دوربین پر شود ادامه می دهند. Buffer نوعی از حافظه موقت است که می تواند عکس ها را به صورت موقت و پیش از ذخیره بر حافظه اصلی در خود نگاه دارد.

بنابراین در حالت Busrt Mode تا زمانی که Buffer پشتیبانی کند عکس های پشت سرهم گرفته می شود.

ISO

حساسیت سنسور یا ISO توانایی دوربین برای گرفتن عکس های بهتر در نور کم است. ISO دوربین را قادر می سازد در نور کم عکس بگیرد. هر میزان ISO بالاتر باشد حساسیت دوربین بالاتر است و در نتیجه قادر است در نور کم عکس های واضح تری بگیرد. با تنظیم دقیق ISO در نور های کم، عملکرد Aperture و Shutter Speed هماهنگ تر خواهد شد و عکس بهتری خواهید داشت. البته با بیش از حد زیاد کردن ISO موارد منفی مانند ایجاد نویز و تار شدگی در عکس ها قابل مشاهده خواهد بود. در کل تا زمانی که مجبور نیستید سعی کنید ISO را روی عدد پایینی تنظیم کنید تا نویز کمتری در تصویر داشته باشید به عنوان مثال در نور روز می توانید از ISO 100 استفاده کنید اما در تاریکی و نور شب باید ISO را تا جای ممکن زیاد کنید.

Live View

DSLR های جدید هم مانند دوربین های Digital Compact دارای حالت Live View هستند که باعث می شود تصویر به صورت زنده در LCD دوربین نمایش داده شود. این حالت مزایایی برای عکاس دارد.

در مقابل ViewFinder دریچه ایی است که در آن بصورت مستقیم تصویر لنز را مشاهده می کنید. بسیاری از کاربران ViewFinder را بهتر از Live View می دانند و ترجیح می دهند خودشان از داخل دریچه ViewFinder به سوژه عکاسی بنگرند. اما داشتن Live View در دوربین DSLR  خارج از لطف نیست و می توان در برخی موارد از آن استفاده کرد. 

Metering - اندازه گیری نور

قبل از اینکه هر عکسی گرفته شود و تنظیمات لازم اعمال شود، باید میزان نور محیط اندازه گیری شود.

Metering میزان نور را اندازه می گیرد و به دوربین اجازه می دهد بر اساس سوژه عکاسی خود را آماده کند. زمانی که قرار است عکس از نزدیک مثلا از صورت گرفته شود بهتر است Metering را به وسط صورت سوژه محدود کنید تا مطمئن شوید پس زمینه اثر منفی روی Metering سوژه نمی گذارد.

Removable Lenses - لنز قابل تعویض

مزیت دوربین های DSLR بر دوربین های Compact با لنز ثابت، این است که لنز آنها قابل تعویض است. این مزیت به کاربر اجازه می دهد میزان بزرگنمایی را با توجه به نوع عکاسی اش، انتخاب کند و محیط گسترده تری را در عکس به نمایش گذارد تا راحت تر از محیط و گستردگی مورد نظرش عکس بگیرد و همچنین تصاویر Sharp تری ارائه کند.

هر دوربین دارای یک کیت لنز است که می تواند میزان بزرگنمایی را با توجه به Wide بودن تصویر یا Telephoto بودن آن، محدود کند. افرادی که عکس هایی از صحنه های ورزشی می گیرند نیاز به بزرگنمایی بیشتر و لنز 70-300 میلیمتر دارند. در حالیکه عکس هایی که از مناظر گرفته می شوند نیاز به یزرگنمایی ندارند و لنز 12-24 میلیمتر برای آنها کافی است.

هر لنز حداقل دارای یک عدد برای Aperture است، البته روی بیشتر لنز های DSLR دو عدد نوشته شده که یکی از این اعداد نشان دهنده کمترین میزان Aperture و دیگری بیشتری مقدار Aperture لنز برای گرفتن انواع عکس های Wide یا telephoto است.

منبع: سایت زومیت